Appreciative Inquiry is voornamelijk een organisatie-ontwikkelingsmethode die zich richt op datgene dat goed gaat in de organistie meer dan op wat er niet goed gaat. David Cooperrider, grondlegger Appreciative Inquiry definieert AI als de kunst en kunde om vragen te stellen over het potentieel van een organisatie met de bedoeling deze volledig tot zijn recht te laten komen.

Soms wordt AI lijnrecht tegen over “klassieke probleemoplossing” gezet. Methoden van probleemoplossing bestaan over het algemeen uit diverse stappen om analyses van noodzaak en oorzaak te maken alvorens een oplossing te bedenken/selecteren en via actieplanning te implementeren. Bij AI ligt de nadruk op de waardering van wat er is, verbeelding, dialoog en groei. Bijvoorbeeld door het stellen van de volgende vragen “Waar wil je meer van?”, “Stel je eens voor” en “Wat zou kunnen zijn?” Mooie vragen met woorden die bij mij (en volgens de theorie van AI) positieve emoties oproepen en het denken verbreden. Heerlijk. Positieve energie. Ik realiseer me dat een groot deel van ons denken in woorden plaats vindt en dat we met deze woorden onze eigen realiteit vormen. Daarmee denken we in een bepaald paradigma of in een bepaalde mindset.

Na het lezen stelde ik mijzelf weer eens de vraag: “in welke wereld leef ik liever: de wereld met heel veel problemen of een wereld vol met mogelijkheden?” Benieuwd hoe het bij de lezer van dit blog werkt, bij deze uitgenodigd om jezelf de vraag maar eens te stellen. En toch. Als ik “moet” of “wil” veranderen dan doe ik dat toch vaak uit iets wat ik zelf een probleem noem. Hoe werkt dat dan bij mij? Kan ik waarderend omgaan met een probleem? Lukt het mij bijvoorbeeld een vraag te stellen als “waar wil ik meer van?”

Ik heb gemerkt dat ik het woord “probleem” best wel vaak in gedachten neem of heb. Maar dat ik vervolgens ook probeer om het om te keren. Ik hoor mijzelf dan ook roepen “Elk nadeel heeft zijn voordeel” of een betoog houden over het belang van (toekomst-) visie. Niet DIP-pen (denken in problemen) maar DIM-men (denken in mogelijkheden) zei een van mijn leidinggevenden vroeger. Hij had gelijk , denk ik.

Maar het (“om-“) denken is per definitie persoonlijk en eerlijk is eerlijk, het lukt mij zeker niet altijd. Daarom vind ik dialoog zo belangrijk, zeker in tijden van verandering. Waarderend bevraagd worden in de dialoog helpt dan enorm.

Waarderend onderzoek, AI. Meer dan van waarde. Ook bij onderzoek van een probleem als probleem. Heel mooi!