…. dan moet je niet verbaasd zijn als het beter gaat met je bedrijf dan met je lijf. Het is een uitspraak van prof. Theo Compernolle, arts, neuropsychiater, business coach en consultant en niet te vergeten: auteur, spreker en expert op het gebied van stress (management).

Tijdens een workshop ergens in 2007 leerde hij mij het verschil tussen negatieve en positieve spanning. Een mens kan niet zonder spanning. Zonder spanning in de boog bereikt de pijl het doel niet. Maar te veel spanning (over-spanning) zorgt voor verlies van veerkracht en zal de boog doen breken. Hetzelfde gebeurt als men na gebruik de boog vergeet te ontspannen.

Een te lang te gespannen boog is voor mij een heldere metafoor voor negatieve stress. Maar voor BV Nederland is het blijkbaar toch iets minder helder.

Medio mei 2014 heeft minister Asscher het startschot gegeven van de campagne ‘Check je Werkstress’. Een derde van het werkgerelateerde ziekteverzuim wordt volgens het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) veroorzaakt door werkstress. Daarmee is stress het grootste beroepsrisico in ons land.

Wat mij betreft een schokkend cijfer en veel hoger dan ik dacht. Er is in onze bedrijven dus echt veel te weinig collectief bewustzijn opgebouwd over dit onderwerp!

Naar aanleiding van de recente berichtgeving van Asscher dient zich een volgende vraag bij mij aan: hoeveel leidinggevenden zijn zich er van bewust dat spanning, energie en werkdruk belangrijke stuurfactoren zijn en dat dit alles te maken heeft met verwachtingen en verantwoordelijkheid nemen voor jezelf en de ander?

Ik zou het anders willen. Ik zou samen willen werken met/in organisaties waar je zinvol, resultaatgericht en met plezier kunt presteren. En misschien kunnen we het dan aanvliegen via de positieve kant van spanning? Diezelfde spanning die ook nodig is voor “flow”? Dus positieve spanning (ook wel positieve stress of “eu-stress” genoemd) als motor voor succes en aanjager van focus, creativiteit, immuniteit en energie.

Als een organisatie zich daarop wil inrichten, dan spelen verwachtingen een belangrijke rol: zonder verwachting geen druk/spanning om te presteren. Dus wat kunnen we van elkaar verwachten? Wat verwacht je van jezelf? Is dat reëel en uitdagend of is dat onrealistisch en onnatuurlijk?

Dit soort (vitale) organisaties werkt consequent aan hun eigen ontwikkeling met visie, een heldere strategie, ambitie en discipline. Er vinden acties plaats om systematisch de “overload” aan projecten, initiatieven etc. van de borden van medewerkers te halen door slimmer te organiseren zodat voldoende ruimte gegeven kan worden om goed (en lekker) te presteren.

De leidinggevende heeft de rol om de verwachtingen te managen. Stress is het symptoom dat daar iets misgaat. Of anders geformuleerd: positieve spanning jaagt prestatie en flow aan; negatieve spanning wijst de manager op een verbeterpunt.

Niet wegkijken dus. Ga in dialoog en kijk de werkelijkheid in de ogen. Los het op en wordt samen beter.

Daar heb ik nu al zin in. Jij ook?